“Sir, I, Cadet Airman Perez, reporting to the Bravo Company Commander, sir”
nung pauwi na ako nung isang araw, nakasabay ko ung ka-skulmate ko dati sa Lycee…at ka-schoolmate ko pa rin ngayon sa Mapúa… kilala ko siya dahil officer siya sa CAT, at nung hindi pa ako NCO (non-commisioned officer), Company Commander namin siya sa Bravo Company. Sa bravo company ako nakakain ng donut na kasama ang buhangin sa toppings (ang kainan kasi nangyayari pagkatapos ng drills), at kahit gutom ako, itinago ko na lang sa bulsa ng fatigue(?) ko ung donut (pagkatapos iluwa) nung walang officer na nakatingin.
hindi ko alam kung bakit kelangan pang gawin ung ganun pag training day, e wala namang akong balak maging sundalo, at wala namang giyera…kung may giyera man, matutunan mo ring kumain nang kahit ano kung wala ka na talagang makakakain. saka bakit ang mga officer hindi man lang nadudungisan ang pagkain nila…at bakit karamihan sa mga officer ko nung C.A.T. napaka…hmmm…never mind.
_________________________________
sa aming paaralan, ang CAT ay para lamang sa mga lalaki.
Ewan ko kung bakit, pero ganun daw e, marami namang questionable na patakaran ang paaralang pinanggalingan ko e… tulad ng:
1. Bawal maglagay ng gel sa buhok. Tinanong ko ung teacher ko dati kung bakit bawal un at ang sagot nya, “e bawal e”…nice answer, malalim talaga ang balon ng karunungan niya. O_o
2. kapag foundation day o kaya intrams, bawal magdala ng ballpen…baka daw magvandalize kami…
3. kapag may event (linggo ng wika, teacher’s day, living rosary) at may presentation sa stage, hindi pwedeng gumamit ng CR…baka daw magtago kami dun at hindi manood ng palabas. kawawa naman ung mga may LBM.
4. kapag may event, hindi rin pwedeng mag-stay sa canteen kahit katapat lang un ng stage. bawal rin bumili ng pagkain… siguro kasi baka ma-di-distract ka sa panonood…ewan.
5. bawal ring bumili sa canteen ng mga elementary na tatlumpung hakbang lang ang layo mula sa highschool gate at nasa loob pa rin ng school proper…tinanong ko rin dati kung bakit bawal, baka daw malugi yung may-ari ng highschool canteen, e kamag-anak daw un nung may-ari…huh?!?
_____________________________
ilan lamang yan sa mga di ko maintindihan na rules na ipinapatupad nung nandun pa ako nag-aaral, ewan ko lang ngayon…pero bago tayo mapalayo sa murmur of the week, itutuloy ko na ung tungkol sa CAT…
__________________________________
noong second year pa lang ako, binalak kong maging officer…ang kuya ko kasi pinakamataas na officer sa CAT nya noon, kaya sabi ko sa sarili ko, bakit hindi… pero gaya ng maraming pangyayari sa aking buhay, “walang humpay na paghihintay sa hindi dumadating na pagkakataon” kaya wala ring nangyari…
saka sa totoo lang, bawal din naman atang mag-COCC (Cadet Officer Candidate Course) ang mga sophomore…
dumating ang third year, at maraming sumubok mag-COCC…pero isa lang ang tumagal. ako? para sa akin, sayang lang sa oras yan e…magbibilyar na lang ako, masaya pa ako…nung matatapos na ang skulyear, sabi ng mga ka-tropa ko, magsummer training daw kami para officer na kami pagdating ng 4th year… sabi ko ayaw ko…ayoko atang magpagupit ng “chato”, ung hairstyle na para kang may bao ng niyog na kulay itim sa ulo. buhok mo na pala yun.
A…YO….KO…tapos ang usapan.
hindi rin sila sumali…walangjo.
kaya pagdating ng fourth year wala kaming katropa na officer…walang first section na officer bukod dun sa dalawang trinansfer sa amin para may CAT officer naman kami.
_________________________________
First day ng 4th year. Dismissal.
tinawag ng mga officer ang mga lalaki, formation daw sa labas ng classroom, anak ng…bakit? saka anong formation? aba, pinakita na nila ang kanilang mga kapangyarihan…
nagpakilala na ang mga officer…nagbigay ng mga bagong requirements…picture, forms. tickler, blah blah…saka yung imposed na flat top na gupit. kailangan sa first training day daw, meron na lahat…kung hindi…
__________________________________
parang gusto ko tuloy gawan ng short story yun ah…hehe…saka na lang siguro…
to cut the long story short, napaka-sobra-sobrang asar ng first training day…puro parusa, push-ups, squat thrusts, squat, drop like a log dahil hindi namin makuha yung mga drills na itinuturo nila…no mercy…
pagkatapos ng training day, 90% ng mga cadete (non-officers) nag-uusap-usap na kung paano bubugbugin yung mga officer pagdating ng CAT graduation 10 months later. Ako, pag binugbog na nila, sasama ako!
hindi naman lahat ng officer ay masama…pero karamihan kasi akala mo kung sino. kesyo napakalaki daw ng paghihirap nila sa training…kaya pasensya kami… I don’t give a damn kung nahirapan kayo, wala namang pumilit sa inyong mag-officer ah…bakit sa amin kayo gumaganti? huhuhu. bad sila...O_o
_______________________
lumipas ang mga buwan at napansin sa bahay na napaka-wasted ko lagi pagkatapos ng sabado…samantala, inalok naman ako ng katropa ko na mag-Commel (isa sa mga NCO’s), dahil madali lang daw, kumpara sa mga kadete. kailangan ko lang ng radyo.
kasi ang COMMEL (Communications Elite) group ang Intelligence branch sa CAT namin, at kailangan daw ng radyo ng mga yun kasi nga communications…
itutuloy pa ba natin ang kwento?
Thursday, June 22, 2006
Wednesday, June 14, 2006
Memory Warehouse
(*sigh...another long one -_-)
Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan
Memory
All alone in the moonlight
I can smile happy your days ( i can dream of the old days)
Life was beautiful then
I remember the time i knew what happiness was
Let the memory live again
Every street lamp seems to beat
A fatalistic warning
Someone mutters and the street lamp gutters
And soon it will be morning
Daylight
I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And i mustn't give in
When the dawn comes
Tonight will be a memory too
And a new day will begin
Burnt out ends of smoky days
The still cold smell of morning
A street lamp dies ,another night is over
Another day is dawning
Touch me,
It is so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me,
You'll understand what happiness is
Look, a new day has begun... - Memory, Barbara Streisand
one of my favorite songs, parang pang-fairy tale no?
_________________________________
you cannot have everything.
yan ang mga motto ng mga taong S.A.W.I. (single at walang iniintindi)…motto ng S.T.M.P.B.T (samahan ng mga taong malalamig ang pasko at bagong taon) kung saan isa akong active member kahit ayaw ko… n_n
kaya kahit papano, motto ko na rin yan… Motto rin yan ng aming eic nitong mga nakaraang linggo. in short, motto ng mga…umm…well, alam nyo na yun.
may mga bagay na gusto mong kalimutan kahit hindi naman talaga...at may mga bagay na inaalala mo pa rin kahit masakit…but I’m in no mood to dwell on that today, thank you very much.
hindi naman talaga binibigay lahat sayo…parang pusoy dos lang yan e, hindi mo makukuha lahat ng dos…(pwera lang kay mang greggy este kay ramon pala. hehe. napakaswerte mo tsong…).
may isa pang motto dyan e, “it doesn’t matter what cards you hold but how you play them”…kaya nga kahit may apat na dos ka pa, kung hindi ka rin marunong maglaro, matatalo ka pa rin…
ngapala, obviously marunong na akong mag-pusoy dos…tsk tsk… I’m innocence…di ko naman kayang turuan ang sarili ko ‘no…
kuya ray, kuya ace umamin na kayo…hehe. pero masaya naman laruin ang pusoy, kahit walang taya, nakakatuwa pa rin…hehe.
________________________________
Sayang naman ang mahabang bakasyon na ito kung hindi ako makakagawa ng entry sa blog…(para sa mga fans ko abroad, june 12 kasi nung Monday kaya holiday dito, ets da indipindins day of da perl of da orient, ya know? e vacant ako ng Saturday, Sunday at Tuesday kaya para na akong nagbakasyon!!! yehey!) alam kong may test pa ako sa Wednesday, at may lab report pa ako sa Thursday, pero mas mahalaga ang blog di ba? n_n
wala naman akong ginawa kahit bakasyon, ika nga ni hicaro, naka-bartolina ako sa bahay. nagtry ako mag-install ng games dito sa aking napakagandang pc, kaya lang either may problema ung cd ko o talagang luma na ang pc ko…ayaw gumana e…tsk tsk…e nagsawa na rin ako sa gba emulator…
gusto ko magdota, try lang sana, kaya lang kelangan pala ng internet nun. tpos karamihan sa mga bagong games ngayon napakademanding sa video card saka memory… e napakaliit lang ng kayang ibigay ng aking pinakamamahal na pc…
simula nung 2001, processor pa lang ang pinapalitan dito (last year lang un) saka windows version (dating ME ngayon XP na)… naiimagine nyo na ba kung gaano ka-advance ang pc ko…
gusto ko sana i-upgrade…napag-iipunan naman yun di ba…kaya lang dyahe…di ako marunong e. 3rd year computer engineering student pa naman akong naturingan, pero napakamangmang ko pagdating sa computer hardware. di ko nga totally alam ang specs ng pc ko…
pag tinanong ako, “Ano bang specs ng pc mo?”
sagot ko: “Ah e… hmmm… umm…maganda naman xa, windows xp na, 20 gig ang hard disk (this year ko lang nalaman to), maganda rin ang video card at sound card (way back in 2001)…huh? hertz? anong hertz? sa waves ba yun? 3d graphics accelerator? ah, kasi nakalimutan ko na e…processor? ah, bagong bili ito kaya alam ko, AMD Sempron…hehe galing ko no? ano ang dating processor? ah, pentium something…basta yung bagong pentium na mura lang nung year 2001…ang kulit mo naman…basta mabagal sya kapag games at minsan blackscreen lang ang lumalabas sa games…haay, huh?! naku, dumudugo ata ilong ko, teka lang ha… kuha akong panyo…”
haay…pangako matututo rin ako nyan… one of these days. balak kong dagdagan ko ang memory nitong pc namin sa bahay… dun sa mga may tips, pwede nyo akong turuan, ayos lang. pero charity work po yan ha …salamat. =)
________________________________
kaya ayun, medyo naubos ang oras ko sa panonood na lang ng mga episodes ng naruto… ok naman…natuwa naman ako…maganda naman ang naruto…ang isa lang sa mga napansin ko sa buong series ay ung karamihan sa mga bigtime na kalaban nila, hindi naman inherently masama… kinawawa lang talaga sila nung bata pa sila… mga taong nakadanas ng matinding kalungktan at nawalan ng pag-asa sa buhay nila…mabubuti silang tao na napariwara dahil sa baluktot na pananaw ng mga taong “tumutulong” sa kanila. haay.
bukod diyan, napansin ko na napakadaling gumawa ng mga kanta ng mga hapon…at yung mga ginagawa nilang kanta para sa anime mas nkaka-LSS (last song syndrome) pa kaysa sa mga lovesongs…di ba? minsan kahit di mo maintindihan yung mga lyrics, mapapakanta ka ng hapon kahit mali-mali ang syllables mo…
“nani wa shima kasewo huma gate mita ina, hashima kasade iwo itdaake mike tero” ang kakantahin mo kahit na ang tunay nyang lyrics ay:
“namida shita kaze wo atsumeteitaina nami no sagitsukatte kanata e kaketeku”
pero ano bang pake nila, e magkatunog naman, di ba?
sa totoo lang na-memorize ko ang lyrics ng voltes five opening at closing song (na may 15% error lang) at yung opening song ng 3rd OVA ng hunter x hunter (8% error)…yung sa full metal alchemist at ah my goddess…hum na lang, pwede?
nakalimutan ko na nga yung talagang meaning ng kanta nila…pero kahit papano alam ko pa rin yung mga anime lyrics… bukod pa yan sa iba pang lyrics na alam ng utak ko…saan kaya nilalagay ng utak ko yun? samantalang yung mga formulas ng calculus, numericals, nodal analysis, controls, atbp…ang hirap i-recall…parang may password pa, bago maaccess…
E nakalimutan ko na rin yung password…?_?
kaya nga natuwa ako sa depiction ni stephen king ng memory dun sa dreamcatcher story nya (na ginawang movie)…dun kasi lahat ng alaala mo nakalagay lahat sa isang basement ng utak mo na ang tawag ay memory warehouse…nandun lahat ng mga alaala mo…
e dun sa movie gustong gusto ng isang bida yung lyrics ng blue bayou, kaya nung napuno na utak nya ng mga computer know-how, kinailangan nya magbawas…dapat susunugin na nya ung mga songlyrics sa utak nya, pero nung makita nya ung blue bayou lyrics, nanghinayang sya… kaya imbis na sunugin nya yung file, itinago nya ung blue bayou lyrics sa isang special cabinet na ang laman ay yung mga importanteng memories na di dapat burahin…di ba ang kulit? =)
“…I’m going back someday, come what may, to blue bayou…where the…ho-humm…lalala…lalalalala” *beep*
Error at Sector L22A0E (blue_bayou.lyr): Memory Access Denied. Message Truncated.
Enter Password:???????
Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan
Memory
All alone in the moonlight
I can smile happy your days ( i can dream of the old days)
Life was beautiful then
I remember the time i knew what happiness was
Let the memory live again
Every street lamp seems to beat
A fatalistic warning
Someone mutters and the street lamp gutters
And soon it will be morning
Daylight
I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And i mustn't give in
When the dawn comes
Tonight will be a memory too
And a new day will begin
Burnt out ends of smoky days
The still cold smell of morning
A street lamp dies ,another night is over
Another day is dawning
Touch me,
It is so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me,
You'll understand what happiness is
Look, a new day has begun... - Memory, Barbara Streisand
one of my favorite songs, parang pang-fairy tale no?
_________________________________
you cannot have everything.
yan ang mga motto ng mga taong S.A.W.I. (single at walang iniintindi)…motto ng S.T.M.P.B.T (samahan ng mga taong malalamig ang pasko at bagong taon) kung saan isa akong active member kahit ayaw ko… n_n
kaya kahit papano, motto ko na rin yan… Motto rin yan ng aming eic nitong mga nakaraang linggo. in short, motto ng mga…umm…well, alam nyo na yun.
may mga bagay na gusto mong kalimutan kahit hindi naman talaga...at may mga bagay na inaalala mo pa rin kahit masakit…but I’m in no mood to dwell on that today, thank you very much.
hindi naman talaga binibigay lahat sayo…parang pusoy dos lang yan e, hindi mo makukuha lahat ng dos…(pwera lang kay mang greggy este kay ramon pala. hehe. napakaswerte mo tsong…).
may isa pang motto dyan e, “it doesn’t matter what cards you hold but how you play them”…kaya nga kahit may apat na dos ka pa, kung hindi ka rin marunong maglaro, matatalo ka pa rin…
ngapala, obviously marunong na akong mag-pusoy dos…tsk tsk… I’m innocence…di ko naman kayang turuan ang sarili ko ‘no…
kuya ray, kuya ace umamin na kayo…hehe. pero masaya naman laruin ang pusoy, kahit walang taya, nakakatuwa pa rin…hehe.
________________________________
Sayang naman ang mahabang bakasyon na ito kung hindi ako makakagawa ng entry sa blog…(para sa mga fans ko abroad, june 12 kasi nung Monday kaya holiday dito, ets da indipindins day of da perl of da orient, ya know? e vacant ako ng Saturday, Sunday at Tuesday kaya para na akong nagbakasyon!!! yehey!) alam kong may test pa ako sa Wednesday, at may lab report pa ako sa Thursday, pero mas mahalaga ang blog di ba? n_n
wala naman akong ginawa kahit bakasyon, ika nga ni hicaro, naka-bartolina ako sa bahay. nagtry ako mag-install ng games dito sa aking napakagandang pc, kaya lang either may problema ung cd ko o talagang luma na ang pc ko…ayaw gumana e…tsk tsk…e nagsawa na rin ako sa gba emulator…
gusto ko magdota, try lang sana, kaya lang kelangan pala ng internet nun. tpos karamihan sa mga bagong games ngayon napakademanding sa video card saka memory… e napakaliit lang ng kayang ibigay ng aking pinakamamahal na pc…
simula nung 2001, processor pa lang ang pinapalitan dito (last year lang un) saka windows version (dating ME ngayon XP na)… naiimagine nyo na ba kung gaano ka-advance ang pc ko…
gusto ko sana i-upgrade…napag-iipunan naman yun di ba…kaya lang dyahe…di ako marunong e. 3rd year computer engineering student pa naman akong naturingan, pero napakamangmang ko pagdating sa computer hardware. di ko nga totally alam ang specs ng pc ko…
pag tinanong ako, “Ano bang specs ng pc mo?”
sagot ko: “Ah e… hmmm… umm…maganda naman xa, windows xp na, 20 gig ang hard disk (this year ko lang nalaman to), maganda rin ang video card at sound card (way back in 2001)…huh? hertz? anong hertz? sa waves ba yun? 3d graphics accelerator? ah, kasi nakalimutan ko na e…processor? ah, bagong bili ito kaya alam ko, AMD Sempron…hehe galing ko no? ano ang dating processor? ah, pentium something…basta yung bagong pentium na mura lang nung year 2001…ang kulit mo naman…basta mabagal sya kapag games at minsan blackscreen lang ang lumalabas sa games…haay, huh?! naku, dumudugo ata ilong ko, teka lang ha… kuha akong panyo…”
haay…pangako matututo rin ako nyan… one of these days. balak kong dagdagan ko ang memory nitong pc namin sa bahay… dun sa mga may tips, pwede nyo akong turuan, ayos lang. pero charity work po yan ha …salamat. =)
________________________________
kaya ayun, medyo naubos ang oras ko sa panonood na lang ng mga episodes ng naruto… ok naman…natuwa naman ako…maganda naman ang naruto…ang isa lang sa mga napansin ko sa buong series ay ung karamihan sa mga bigtime na kalaban nila, hindi naman inherently masama… kinawawa lang talaga sila nung bata pa sila… mga taong nakadanas ng matinding kalungktan at nawalan ng pag-asa sa buhay nila…mabubuti silang tao na napariwara dahil sa baluktot na pananaw ng mga taong “tumutulong” sa kanila. haay.
bukod diyan, napansin ko na napakadaling gumawa ng mga kanta ng mga hapon…at yung mga ginagawa nilang kanta para sa anime mas nkaka-LSS (last song syndrome) pa kaysa sa mga lovesongs…di ba? minsan kahit di mo maintindihan yung mga lyrics, mapapakanta ka ng hapon kahit mali-mali ang syllables mo…
“nani wa shima kasewo huma gate mita ina, hashima kasade iwo itdaake mike tero” ang kakantahin mo kahit na ang tunay nyang lyrics ay:
“namida shita kaze wo atsumeteitaina nami no sagitsukatte kanata e kaketeku”
pero ano bang pake nila, e magkatunog naman, di ba?
sa totoo lang na-memorize ko ang lyrics ng voltes five opening at closing song (na may 15% error lang) at yung opening song ng 3rd OVA ng hunter x hunter (8% error)…yung sa full metal alchemist at ah my goddess…hum na lang, pwede?
nakalimutan ko na nga yung talagang meaning ng kanta nila…pero kahit papano alam ko pa rin yung mga anime lyrics… bukod pa yan sa iba pang lyrics na alam ng utak ko…saan kaya nilalagay ng utak ko yun? samantalang yung mga formulas ng calculus, numericals, nodal analysis, controls, atbp…ang hirap i-recall…parang may password pa, bago maaccess…
E nakalimutan ko na rin yung password…?_?
kaya nga natuwa ako sa depiction ni stephen king ng memory dun sa dreamcatcher story nya (na ginawang movie)…dun kasi lahat ng alaala mo nakalagay lahat sa isang basement ng utak mo na ang tawag ay memory warehouse…nandun lahat ng mga alaala mo…
e dun sa movie gustong gusto ng isang bida yung lyrics ng blue bayou, kaya nung napuno na utak nya ng mga computer know-how, kinailangan nya magbawas…dapat susunugin na nya ung mga songlyrics sa utak nya, pero nung makita nya ung blue bayou lyrics, nanghinayang sya… kaya imbis na sunugin nya yung file, itinago nya ung blue bayou lyrics sa isang special cabinet na ang laman ay yung mga importanteng memories na di dapat burahin…di ba ang kulit? =)
“…I’m going back someday, come what may, to blue bayou…where the…ho-humm…lalala…lalalalala” *beep*
Error at Sector L22A0E (blue_bayou.lyr): Memory Access Denied. Message Truncated.
Enter Password:???????
Friday, June 9, 2006
T.Y.
Gusto ko lang munang magpasalamat sa lahat ng nagcomment... salamat po sa inyo... wala na akong chatterbox, papalitan ko na lang pag may time...
sino po ba si anonymous? di naman kita hu-hunting-in kapag nalaman ko ang pangalan mo... mahirap mag-assume pero salamat na rin po sa comment...
salamat din kay dane...uy! musta ka na? kay sir armand... at kay fritz... at kung di ko kayo kilala, pakilala naman kayo...salamat sa pagbabasa dito..
sino po ba si anonymous? di naman kita hu-hunting-in kapag nalaman ko ang pangalan mo... mahirap mag-assume pero salamat na rin po sa comment...
salamat din kay dane...uy! musta ka na? kay sir armand... at kay fritz... at kung di ko kayo kilala, pakilala naman kayo...salamat sa pagbabasa dito..
Wednesday, May 31, 2006
You Can't Please Everybody
“’Tis our judgments like our watches, none go just alike, yet one believes his own”
– Alexander Pope
Kalalabas lang ng lampoon issue ng TNB last week... The Big Blunder ang pangalan. Muli, nagpapasalamat ako kay Fritz sa kanyang impormasyon ukol kay Jimmy Santos.
May mga natuwa sa issue namin, at siyempre merong hindi… (insert title here) talaga… ang okay sa’yo ay maaaring hindi ok sa iba… sa akin ok lang, pero baka biased ako di ba? ano kaya kung wala ako sa Builder? ano kaya ang masasabi ko? malamang ok pa rin, mababaw naman akong tao e atsaka madaling matuwa…hehe. Atsaka lalong lalo na hindi ako KJ.
May mga tao kasing napakaseryoso sa buhay nila, parang kasalanan sa kanila ang matuwa…hindi ko sila maintindihan…kung habang buhay kang seryoso ano mangyayari sa yo, para saan pa yung ginagawa mo, kung pinagbabawalan mo ang sarili mong maging masaya?
May mga tao naman napakasarado ng mga isip… napaka-conformist. ang pinapakinggan lang nila ay yung gusto nilang marinig. Kapag ganito ang palagay nila eto lang yun…wala nang ibang karapat-dapat na palagay. Kung ganito ang nakasanayan na, hindi na pwedeng baguhin… pag binago mo, sasabihin nila pangit…
kung normal na mga tao ito para sayo…nagpapasalamat ako at abnormal pala ako. ay mali, hindi pala abnormal…special lang n_n
bago ko tirahin ang mga tao na ito, ieexplain ko lang yung term na lampoon…para hindi na kayo titingin sa dictionary…bago nyo sabihin na mayabang ako, this year ko lang din naman nalaman ang ibig sabihin nito e. no need to feel inferior. wahahaha. ^_^
Lampoon - satirical attack in writing or verse: a piece of satirical writing or verse ridiculing somebody or something.
Ngayon, bakit kami naglabas ng lampoon issue? May mga bagay na ginagawa ng walang malinaw na dahilan…bukod sa gusto mo lang talagang gawin ang mga ito. Bakit hindi nyo tanungin ang mga taong nag-imbento ng satire o kaya ng lampoon…baka may maibigay silang dahilan na mas nakakapukaw ng inyong atensyon at diwang makabayan. Dahil hindi ako yun.
Maraming nagcomment, may mga violent reactions , may mga natuwa, may hindi. WTH. Parang blog lang yan e, may kalayaan kang huwag basahin kung ayaw mo. wala naman pumipilit sayo e… Para sa akin hindi porke hindi totoo, kalokohan na yun, at hindi porke kalokohan yun ibig sabihin wala nang kwenta yun. PINAGHIHIRAPAN po yun… hindi po yun kinukuha sa hangin tapos nilalagay na kaagad sa dyaryo…pinag-iisipan din yun.
Tirahin nyo kami kung hindi namin pinaghihirapan…yung iba kasi reklamo na lang nang reklamo nang hindi man lang isinasaalang-alang kung baka sakali, kahit paano, malamang, pinaghirapan din namin itong lampoon issue… yung iba kasi kung makapagsalita akala mo kung sinong magaling…kung talagang magaling kayo, sige nga, sa loob ng kalahating oras gumawa kayo ng isang valid lampoon article at kapag natuwa ako ng sobra-sobra sa article mo. I’ll shut up. Magaling ka nga talaga…ang maipapayo ko sayo, gumawa ka na ng sarili mong dyaryo then you can shove everything ** your ******* ***!!!
Para kay concerned mapuan, ewan ko sayo kung ano ang gusto mong palabasin, kung ano ba talaga ang gusto mong gawin namin. Alam mo naman pala ang sitwasyon e, baka may maisusugest ka na paraan kung pano maisasagawa yang sinasabi mo. Do you bite the hands that feed you? Ang katotohanan ng buhay, you don’t. At least, not yet. Kung estudyante ka nga talaga dapat sinabi mo na kung ano yung mga reklamo mo sa buhay at titingnan namin kung magagawan ba yan ng paraan…
Para kay B.S. Arch, dalawang version ang message ko sau.
Filtered version:
Dear b.s arch, maraming salamat sa iyong pagkomento sa lampoon issue… hindi ko na po pupunahin ang spelling at grammar mo…baka may chance na sinadya mo naman yun, atsaka in-edited na sya nung iba. Sana po ay matuwa kayo sa unfiltered version ng sagot ko sau…
Unfiltered version
Dearest B.S. (b***s***) Arch, tinawag mo na trash yung gawa namin, para mo na kaming dinuraan sa mukha. Wala akong magagawa at wala akong pakialam kung killjoy ka at gusto mong mamatay nang nakasimangot, pero *******a mo, kung ayaw mong basahin ang sinasabi mong trash na yan para sayo, walang pumipilit sayo, *******a ka ulit. Kung hindi ka ba naman g**o, sino ka ba? napaka-bigtime mo umasta ah.
Responsible journalism? it was a lampoon issue, you **** ***** of ****!!! patunay lang yan na hindi mo binabasa ng mabuti yung paper. Title pa lang, iba na e, hindi ka man lang nagtaka? hindi lahat ng nakasulat, ibig sabihin totoo na kaagad…isipin mo naman muna kahit ten seconds lang, malalaman mo na hindi totoo yun.
Napaka-ignorante mo naman kung palagay mo kami lang ang gumagawa ng lampoon. May lampoon issues din po ang ibang school publications, even UP! Kahit Daily Tribune meron nun *****!!! And don’t lecture us about responsible journalism…alam namin yun, ikaw, alam mo ba talaga?
____________________________
(hingal…hingal...) Tama na nga, napapasama ako sa’yo e…pasalamat ka at nakalimutan ko na yung ibang part ng message mo kung hindi tinira ko bawat point mo dun sa bulok mong pilosopiya sa buhay…
Kaya nga nilagay ko dun sa isang article ko, for violent reactions, keep these thoughts to yourself, we don’t need them.
Pasenya na po, may mga bagay lang na nakakainit talaga ng ulo.
– Alexander Pope
Kalalabas lang ng lampoon issue ng TNB last week... The Big Blunder ang pangalan. Muli, nagpapasalamat ako kay Fritz sa kanyang impormasyon ukol kay Jimmy Santos.
May mga natuwa sa issue namin, at siyempre merong hindi… (insert title here)
May mga tao kasing napakaseryoso sa buhay nila, parang kasalanan sa kanila ang matuwa…hindi ko sila maintindihan…kung habang buhay kang seryoso ano mangyayari sa yo, para saan pa yung ginagawa mo, kung pinagbabawalan mo ang sarili mong maging masaya?
May mga tao naman napakasarado ng mga isip… napaka-conformist. ang pinapakinggan lang nila ay yung gusto nilang marinig. Kapag ganito ang palagay nila eto lang yun…wala nang ibang karapat-dapat na palagay. Kung ganito ang nakasanayan na, hindi na pwedeng baguhin… pag binago mo, sasabihin nila pangit…
kung normal na mga tao ito para sayo…nagpapasalamat ako at abnormal pala ako. ay mali, hindi pala abnormal…special lang n_n
bago ko tirahin ang mga tao na ito, ieexplain ko lang yung term na lampoon…para hindi na kayo titingin sa dictionary…bago nyo sabihin na mayabang ako, this year ko lang din naman nalaman ang ibig sabihin nito e. no need to feel inferior. wahahaha. ^_^
Lampoon - satirical attack in writing or verse: a piece of satirical writing or verse ridiculing somebody or something.
Ngayon, bakit kami naglabas ng lampoon issue? May mga bagay na ginagawa ng walang malinaw na dahilan…bukod sa gusto mo lang talagang gawin ang mga ito. Bakit hindi nyo tanungin ang mga taong nag-imbento ng satire o kaya ng lampoon…baka may maibigay silang dahilan na mas nakakapukaw ng inyong atensyon at diwang makabayan. Dahil hindi ako yun.
Maraming nagcomment, may mga violent reactions , may mga natuwa, may hindi. WTH. Parang blog lang yan e, may kalayaan kang huwag basahin kung ayaw mo. wala naman pumipilit sayo e… Para sa akin hindi porke hindi totoo, kalokohan na yun, at hindi porke kalokohan yun ibig sabihin wala nang kwenta yun. PINAGHIHIRAPAN po yun… hindi po yun kinukuha sa hangin tapos nilalagay na kaagad sa dyaryo…pinag-iisipan din yun.
Tirahin nyo kami kung hindi namin pinaghihirapan…yung iba kasi reklamo na lang nang reklamo nang hindi man lang isinasaalang-alang kung baka sakali, kahit paano, malamang, pinaghirapan din namin itong lampoon issue… yung iba kasi kung makapagsalita akala mo kung sinong magaling…kung talagang magaling kayo, sige nga, sa loob ng kalahating oras gumawa kayo ng isang valid lampoon article at kapag natuwa ako ng sobra-sobra sa article mo. I’ll shut up. Magaling ka nga talaga…ang maipapayo ko sayo, gumawa ka na ng sarili mong dyaryo then you can shove everything ** your ******* ***!!!
Para kay concerned mapuan, ewan ko sayo kung ano ang gusto mong palabasin, kung ano ba talaga ang gusto mong gawin namin. Alam mo naman pala ang sitwasyon e, baka may maisusugest ka na paraan kung pano maisasagawa yang sinasabi mo. Do you bite the hands that feed you? Ang katotohanan ng buhay, you don’t. At least, not yet. Kung estudyante ka nga talaga dapat sinabi mo na kung ano yung mga reklamo mo sa buhay at titingnan namin kung magagawan ba yan ng paraan…
Para kay B.S. Arch, dalawang version ang message ko sau.
Filtered version:
Dear b.s arch, maraming salamat sa iyong pagkomento sa lampoon issue… hindi ko na po pupunahin ang spelling at grammar mo…baka may chance na sinadya mo naman yun, atsaka in-edited na sya nung iba. Sana po ay matuwa kayo sa unfiltered version ng sagot ko sau…
Unfiltered version
Dearest B.S. (b***s***) Arch, tinawag mo na trash yung gawa namin, para mo na kaming dinuraan sa mukha. Wala akong magagawa at wala akong pakialam kung killjoy ka at gusto mong mamatay nang nakasimangot, pero *******a mo, kung ayaw mong basahin ang sinasabi mong trash na yan para sayo, walang pumipilit sayo, *******a ka ulit. Kung hindi ka ba naman g**o, sino ka ba? napaka-bigtime mo umasta ah.
Responsible journalism? it was a lampoon issue, you **** ***** of ****!!! patunay lang yan na hindi mo binabasa ng mabuti yung paper. Title pa lang, iba na e, hindi ka man lang nagtaka? hindi lahat ng nakasulat, ibig sabihin totoo na kaagad…isipin mo naman muna kahit ten seconds lang, malalaman mo na hindi totoo yun.
Napaka-ignorante mo naman kung palagay mo kami lang ang gumagawa ng lampoon. May lampoon issues din po ang ibang school publications, even UP! Kahit Daily Tribune meron nun *****!!! And don’t lecture us about responsible journalism…alam namin yun, ikaw, alam mo ba talaga?
____________________________
Kaya nga nilagay ko dun sa isang article ko, for violent reactions, keep these thoughts to yourself, we don’t need them.
Pasenya na po, may mga bagay lang na nakakainit talaga ng ulo.
Monday, May 15, 2006
Nasaan ang Regalo Mo?
Happy Birthday sa lahat ng mga nagbirthday nitong nakaraang May 14…ganun na rin sa akin, syempre…hehe. 20 taon na ako sa mundong ibabaw…gaano pa kaya ako katagal dito? hindi na daw ako teen-ager…adult na ako… ang masasabi ko lang bata pa tin ato bahala kayu kung yaw nyu anyiwala…sige kayu, di ku na kayu batii!!! hmmp!
________________________________
sabi nung iba malalaman mong matanda ka na kung wala nang nagreregalo sa’yo pag birthday mo, at wala nang mga birthday party… kung ganoon talaga ang basehan nun, matagal na akong matanda. haha. n_n
pero dahil alam ko na wala namang magreregalo sa akin masyado (by the way, pwede pang humabol, i-LBC mo na!), niregaluhan ko na ang sarili ko…hehe. pinag-ipunan ko din nang matagal yun, more than six months siguro, at nabili ko na rin yung gusto kong bilhin…masaya na ang birthday ko. hehe.
bukod diyan, binigay na sa akin ng kuya ko ung isa nyang relo…digital…matagal- tagal na rin akong walang relo, mga anim na taon na rin... analog pa yung relo ko dati, yung huli ko ngang digital watch, grade 2 pa lang ako nun, galing rin sa kuya ko (sya rin ang sumira)…
hindi na nga ako sanay magrelo e…lagi ko tuloy naiiiwan sa bahay…+_+
balak na rin nila akong ibili ng bagong bag…kasi ung bag na ginagamit ko hanggang ngayon, five years na sa akin yun…haha…siguro maingat lang talaga ako sa gamit… atsaka hindi rin ako mahilig bumili ng mga gamit e…
___________________________
dahil birthday ko nga, labingdalawang banda ng musiko ang dumaan sa kalsada ng Maliksi II- Bacoor, Cavite nung linggo. At maraming handa ang karamihan sa mga bahay doon…may mga banderitas pa nga e, makulay na mga sisiw at kung anu-anu pang mga abubot kapag piyesta…
oops. di ko ngapala nasabi, piyesta rin sa lugar na yun…hehe. kaya parang dun na naganap ang party ko…grabe, ang dami kong bisita…pero karamihan sa kanila…
hindi alam na birthday ko... O_o
_____________________________
alam nyo ba na muntik na akong may maka-away na prof? sa susunod na lang ang mga detalye…may test pa kasi ako e…tsk tsk… di man lang ako inexempt…O_O
________________________________
sabi nung iba malalaman mong matanda ka na kung wala nang nagreregalo sa’yo pag birthday mo, at wala nang mga birthday party… kung ganoon talaga ang basehan nun, matagal na akong matanda. haha. n_n
pero dahil alam ko na wala namang magreregalo sa akin masyado (by the way, pwede pang humabol, i-LBC mo na!), niregaluhan ko na ang sarili ko…hehe. pinag-ipunan ko din nang matagal yun, more than six months siguro, at nabili ko na rin yung gusto kong bilhin…masaya na ang birthday ko. hehe.
bukod diyan, binigay na sa akin ng kuya ko ung isa nyang relo…digital…matagal- tagal na rin akong walang relo, mga anim na taon na rin... analog pa yung relo ko dati, yung huli ko ngang digital watch, grade 2 pa lang ako nun, galing rin sa kuya ko (sya rin ang sumira)…
hindi na nga ako sanay magrelo e…lagi ko tuloy naiiiwan sa bahay…+_+
balak na rin nila akong ibili ng bagong bag…kasi ung bag na ginagamit ko hanggang ngayon, five years na sa akin yun…haha…siguro maingat lang talaga ako sa gamit… atsaka hindi rin ako mahilig bumili ng mga gamit e…
___________________________
dahil birthday ko nga, labingdalawang banda ng musiko ang dumaan sa kalsada ng Maliksi II- Bacoor, Cavite nung linggo. At maraming handa ang karamihan sa mga bahay doon…may mga banderitas pa nga e, makulay na mga sisiw at kung anu-anu pang mga abubot kapag piyesta…
oops. di ko ngapala nasabi, piyesta rin sa lugar na yun…hehe. kaya parang dun na naganap ang party ko…grabe, ang dami kong bisita…pero karamihan sa kanila…
hindi alam na birthday ko... O_o
_____________________________
alam nyo ba na muntik na akong may maka-away na prof? sa susunod na lang ang mga detalye…may test pa kasi ako e…tsk tsk… di man lang ako inexempt…O_O
Thursday, May 11, 2006
Pleasing Everybody
“Hindi dahil hindi nagustuhan yung gawa nyo, ibig sabihin pangit na yun. Iba-iba lang talaga ang taste ng mga tao” – kuya ray
Haay. Busy lang po, pasensya na... gusto ko man magblog, nagiging hobby ko na yata ang pag-aaral ngayon…wahahaha. Kaya heto na, special novel edition ulit. mahaba-haba na namang pagbabasa...n_n
________________________________
Busy ako dahil sa report ko sa STELEC (special topics in electronics). Dahil tamad ang prof ko dun, o baka gusto nya lang maiba, lahat ng topic sa syllabus namin ay gagawing report. Powerpoint presentation with matching LCD projector pa dapat. At dahil 20 lang kami sa klase, nadoble tuloy yung topic assignments. Ibig sabihin mas maraming irereport ang bawat isa. Grinupo na kami nung first day pa lang. O_o
Ok lang naman yun. Kaklase ko naman yung top one ng coe sa batch namin…magkalapit pa kami ng apelyido…kapag naging kagroup ko siya, tiyak wala nang problema. Kasi obsessed yun sa pag-aaral, saka gusto nun lahat perfect. yun nga lang kailangan mong tiisin ang malakas na chakrang nagmumula sa kanya (daig nya pa ang may industrial fan sa katawan). Pero naiintindihan ko naman, sa totoo lang marami akong kilalang ganyan. Atsaka ok naman sya e.
Ayos! Groupmate ko sya…alphabetically kasi yun pag-aasign sa groups…tig-aapat na members. E class number 12 ako tapos class number 9 sya. Hehe.
Huh?! Teka…pwede daw tiglilima…waah…bakit? Ayos na eh…wag na…
Walangjo, ginawa ngang tiglilima. Napahiwalay pa ako…hihirap pa ang buhay ko…tsk tsk. Sige ok lang. tatlong babae sa group namin…base sa aking karanasan madalas na 50% mas masipag at mas responsable ang mga babae pagdating sa academics. Inherently obsessed din sila sa pag-aaral pero mas mababang level kumpara sa mga henyo.
Ok, bunutan na ng mga mauunang magrereport… siguro naman hindi mauuna ung group namin… wala pa ako sa mood magreport e. gaano ba kataas ang posibilidad na mauna kami? 20% lang. hehe. Malabo.
O janet, bakit ikaw ang bubunot? Magaling ka ba diyan? Maswerte ka ba? Hindi? E bakit ikaw ang representative namin? Unahan mo sila, yung isa yung no. 5 oh, yung nasa kanan. Hindi yan. waah. Bakit yan ang kinuha mo? Ano yan? Walangjo. No. 1?! T_T
Ngee…may napapansin yata ako, parang walang sumusunod sa gusto ko…o sige na nga ok na rin ang mauna…siguradong mas madali yung topic namin. Kasi kadalasan review muna yan diba? Ano ba yung mauunang topics? Ah, diodes…madaming makukunan yan. Napag-aralan ko na yan dati.
Ano ung IC regulators saka practical power supply circuits? Meron ba nun sa book?
Bunutan ulit kung alin ang irereport? O sige, siguro naman ung diodes na ang mapupunta sa akin…dyaran!!!! …what the… no. 5?!
Hulaan nyo kung alin yung no.5? Aba ang galing…IC regulators nga saka practical power supply circuits…ang saya…saan kaya ako makakakuha ng souces dun?
________________________________
Dahil maaga naman dismissal, naghanap ako sa internet nung gabi ring un…wow ang dami…click click…error…error…naman… blah blah blah…ah eto pwede na to.. copy paste copy paste….sige na nga, pwede na rin siguro ito…copy paste ulit…pwede kaya to?...hanap ng iba…copy paste…save…uwi na ng bahay…
Kinabukasan Friday, nagtanong-tanong ako dun sa mga nag-STELEC na last term…pahingi naman ng copy ng report nyo oh…para may basis ako…sige na…kelangan ko talaga e…di ko alam kung ano gagawin ko dun sa report. Mamayang gabi ha, isend mo sa email ko…ninong_osprey11…oo 11 un. Wag mo kalimutan ha. Uy, wag mo kalimutan ha…sige. ^_^
Sinend naman nya…nung Monday ng gabi!!! Nakuha ko lang ung copy, Wednesday na…di bale, next week pa naman kami e…mauuna muna ung diodes… tinanong ko ung isang section C11(Tuesday ang stelec nila) kung kamusta ang report nila…napagalitan daw…walang projector e.. naku, wala rin kaming projector e…san ako makakahiram nun. Avr? Ngek…pano?
Nag-assign si ate eunice ng article sa technology…séance (spiritual encounter) through cardinal SIMs…huhuhu…ang aga naman ng deadline… Thursday na agad? Ate eunice, pa-extend…parang awa nyo na, dami kong pinoproblema…salamat po.
Nagtext si Janet nung gabi ng wednesday…reporter 4 pa xa, next week din dapat…sabi daw nung iba maikli lang ang report nila, baka daw abutan kami. Waah. Wala pa akong nagagawa. Di ba next week pa tayo? Waah. nagtanong ako sa ibang section (C11), may report na kayo? IC regulators…meron na, si alex ang gumawa…ah… alex, pasend naman sa e-mail ko yung report nyo…sige na, di ko naman kokopyahin e. pramis… salamat. sige.
Pinagpuyatan kong gumawa ng powerpoint…1.5 hrs lang ako natulog dahil may klase ako ng 730-1200…hindi ko pa rin natapos…kulang naman ung report last term kelangan maghanap ng ibang sources...punta ako library…hanap hanap hanap….photocopy…nakita ung ka-skulmate nung highskul…kamusta ka na? buti nandito ka pa…tatlo na lang tayo dito, lumipat na ung apat. Blah blah.
Nakita ko si janet, kasama ibang kagroup…bibili daw sya ng chocolates…mag-ge-game raw sila para umabot sa dismissal…ayusin ko raw yung avr form para dun kami av room next week. Pano? Papirmahan ko lang…o sige na nga…
Hanap si Sir Bitor…sa faculty…pirma agad, akyat sa office ng avr na may pagkaliit-liit na pinto…pirma din agad…avr3 6:00-9:00…pirma sa CDM? San po yun? Tanong ako sa guard, san po yun? Ayun oh…di ko pa rin makita…lingon-lingon…ngek, nasa tabi ko lang pala…tsk tsk….ayun pirma din agad… madali lang pala…
Wala pa rin akong sources. Natapos na yung report nung tatlong groupmates ko, may game pa sila… Next week pa kami…
Nagcheck ako sa internet…walang sinend na copy si alex…huhuhu… naloko na. email ako ulit…alex, pasend naman po yung report nyo…please…pakiusap…kelangan ko po talaga…
(pero gusto ko talaga sabihin nun, ang damot mo naman kung ayaw mo isend…huhuhu…di ko naman kokopyahin ah…parang wala tayong pinagsamahan…huhuhu. Tayo nga lang gumawa ng project sa C++ 2 noon di ba? Sana nakalimutan mo lang…)
Gumawa ng article, kahit halos wala pang tulog…pano ko ba to gagawin, tuyo na ako sa ideas…antok na ako… kelangan ipasa ko na bukas, kasi wala ako pasok ng sabado…tinext ko si ate eunice, ate eunice, pwede bang tagalog? Lampoon naman e…
Di na nagreply…maaga ata natulog si ate eunice. Huhu. Bahala na…type..type…bura..ayoko na…wala ako maisip…waah… (iuumpog ang ulo sa pader)…wala pa rin…(iuumpog sa study table)…wala pa rin…(yawn)
TING! Biglang nag-ilaw ang lightbulb sa ibabaw ng ulo ko with sound effects pa… Natanggal ang writer’s block…type type…type type…dyaran!!! Tapos na ang article… angst-ridden soliloquy!
_____________________________
Friday. Sinend naman ni alex…salamat alex, (nakalimutan nya lang siguro…o kaya nakonsensya). In-open ko ung report nila…walangjo, halos 2 slides lang ang idinagdag mula dun sa naunang nagreport? Haay…pahirapan talaga. Internet ulit…copy paste… kahit ano na basta may makuha…sa bahay ko na lang aayusin.
Iniwan ko na yung article sa cabinet ni ate eunice…ung report na lang talaga ang problema ko…atsaka may test pa raw kami sa numericals sa wednesday…mahaba naman ang bakasyon e. labor day naman. Bahala na.
_____________________________
Parang walang bakasyon…revise ako ng revise ng powerpoint ko pero parang kulang pa rin…iba kasi yung prof na yun e…lagi akong binabara nun noong prof ko pa sya sa laboratory dati…kasi ayaw nun ng kinokontra mo sya…saka napakaangas talaga.
Kahit wala akong pasok nung Tuesday, pumasok ako. Bukod sa layout daw ng sports section sabi ni kuya ray, maghahanap sana ako ng iba pang sources sa library.
Hindi pa rin kami nakapag-layout…wala pa kasi yung articles…pagdating ni kuya ace…ibinalik nya na yung mga nagawa namin…at masasabi kong mahirap din palang gawin ang isang lampoon issue…kailangan nakakatawa talaga. Isa o dalawang article ko lang ang nakalusot, ung iba kelangan irevise…
Major revision yung racing tips article…huhu… hindi raw ma-gets ang joke…nung binasa ko ulit…siguro nga… e malalim talaga ako magjoke e…minsan nga pag nag-jojoke ako, ung mga tao delayed ang reaction nila… atsaka mahilig ako sa patago yung meaning ng joke. Ung hindi mo kaagad ma-rerealize… ganun din naman ako dito sa blog.
Tuyo na talaga ang utak ko nun…malaking chakra (reiatsu) kasi ang inuubos ng STELEC report ko, kaya nahihirapan na ako mag-isip…sinalo ni kuya ray yung swimming pool article…buti na lang…at least bawas sa bigat.
Ang pinoproblema ko talaga ay yung racing tips…wala na akong maisip na paraan kung paano ko yun gagawin. Nakatatlong major revision na yun bago pa man pinarevise ni kuya ace…natakot na ako baka pati ung séance article ko kay ate eunice maputukan din, halos parehong style lang ang ginamit ko dun e.
Sabi ni kuya ace ok lang daw yun…mas mahalaga ay nakikita nya yung efforts namin…
Pumunta muna ako library para sa report…nakita ko si pohl. Ayun konting kwentuhan…tungkol sa “problema” nya sa buhay…ayos lang, gusto ko naman ng ibang topic, ayoko na muna ng regulators…tapos nung lumaon kinailangan ko na ring maghanap ng libro…
Pagkatapos ng isang oras…mailap pa rin ang ginto…suko na talaga ako, masakit na ang ulo ko sa mga electronics books…
Dahil wala nang ibang gagawin at hanggang maaari gusto ko na matapos na talaga lahat…inayos ko na yung headline article (jimmy santos) at yung athletes speaks article ko. Mahirap yun revision ng headline, kasi para sa akin, ok na yun e…sabi nga if it ain’t broke, don’t fix it. Di ko tuloy alam kung anong aayusin ko kasi di ko alam ang sira…
Pero nakita ko rin ung dapat palitan…naedit ko rin…sa wakas…yung racing tips, sa bahay na lang, uuwi na ako…pagod na talaga ako…bwisit na report yan.
________________________________
Wednesday. Napuyat pa rin ako dahil sa report…hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko kung bakit sobrang career ang ginawa ko sa report kong yun. At masasabi kong hindi ako nagsisinungaling, kapag sinabi kong sa tanang buhay ko, ngayon lang ako nag-career ng isang report.
Test sa numericals…buti na lang nakapag-aral pa rin kahit pano…at nasagutan ko yung lahat ng tanong…madali naman yung exam, kumpara dun sa exam ko last term…sana tama ang mga sagot ko…
Hindi ko pa ginagawa ung racing tips…wala talaga e…masyado akong pre-occupied… may test pa raw kami sa Theory of Computations…waaah…ang daya, hindi pa ako nag-aaral dun.
Bumili ako ng test booklet sa bookstore…tapos tumingin tingin ako ng libro… may nakita akong Electonic Devices and Circuit Theory. Nandun pala yung kelangan ko. Pero bawal istambay sa bukstore. Siguro naman meron sa library…
Pumunta ako ng library at sabi dun sa “high tech” database search…meron daw nung 1982, 1991 at 1999 edition ng buk na hinahanap ko. Kailangan ko ung 1999 kasi kulang-kulang yung nandun sa ibang edition. Pero sa mahigit 3 oras kong pananatili sa library sa loob ng dalawang araw, ni ANINO nung 1999 edition HINDI KO nakita.
Ang pangit ng naging resulta ng test ko sa theory, dahil hindi na talaga ako nag-aral…pero buti na lang mahirap yung test, marami ring hindi nakakuha…haha.
_________________________
Thursday. Araw na ng report…nagbaon na ako ng formal na damit…may points din kasi yung attire. Parang contest no? May leather shoes na ako sa office, meron na rin akong tsinelas. T-shirt, jogging pants, towel, panyo…haha… in case of emegercy di ba? =)
7:30 ang klase ko, kaya 2 oras lang ang naitulog ko sa dahil sa final editing ng powerpoint presentation ko. Sa sobrang pagka-master ko ata sa mga slides kaya ko pa ring idiscuss sayo hanggang ngayon yung irereport ko.
Buti na lang at may vacant ako ng 12:00-6:00, pagkatapos kumain, natulog muna ako…tapos mga 3:00 pinuntahan ko yung kagroup ko, namroroblema pa rin sa report nya…kinabahan tuloy ako. Pareho kaming kulang sa data e. Di ko pa rin maexplain kung pano nangyari yung ganun.
Aminado ako, mahina talaga ako sa mga circuits.
Para mapaikli ang kwento, dahil malamang nag-skip ka na papunta sa part na ito dahil sa sobrang haba ng kwento….sasabihin ko na na maayos naman ang naging resulta ng report ko… kumpleto na pala yun sa lagay na yun. Ok lang daw kahit di ko damdamin yung ibang circuits dahil overview lang naman ang kailangan.
Sabi ni sir ok naman daw yung report namin. Biruin mo di kami naputukan, di katulad nung isang section… humingi ng feedback si sir mula sa mga kaklase ko…ipinasulat sa ¼ paper…walang pangalan, comments lang.
Maganda naman ang feedback nila. May nagsabi pa nga na “the last reporter was the best in the group”…oh di ba? Hanep. Tuloy, hindi na ako masyadong angst-ridden pagdating kay sir…at parang…parang…parang…
…natutuwa na naman ako sa pag-aaral ???!
Haay. Busy lang po, pasensya na... gusto ko man magblog, nagiging hobby ko na yata ang pag-aaral ngayon…wahahaha. Kaya heto na, special novel edition ulit. mahaba-haba na namang pagbabasa...n_n
________________________________
Busy ako dahil sa report ko sa STELEC (special topics in electronics). Dahil tamad ang prof ko dun, o baka gusto nya lang maiba, lahat ng topic sa syllabus namin ay gagawing report. Powerpoint presentation with matching LCD projector pa dapat. At dahil 20 lang kami sa klase, nadoble tuloy yung topic assignments. Ibig sabihin mas maraming irereport ang bawat isa. Grinupo na kami nung first day pa lang. O_o
Ok lang naman yun. Kaklase ko naman yung top one ng coe sa batch namin…magkalapit pa kami ng apelyido…kapag naging kagroup ko siya, tiyak wala nang problema. Kasi obsessed yun sa pag-aaral, saka gusto nun lahat perfect. yun nga lang kailangan mong tiisin ang malakas na chakrang nagmumula sa kanya (daig nya pa ang may industrial fan sa katawan). Pero naiintindihan ko naman, sa totoo lang marami akong kilalang ganyan. Atsaka ok naman sya e.
Ayos! Groupmate ko sya…alphabetically kasi yun pag-aasign sa groups…tig-aapat na members. E class number 12 ako tapos class number 9 sya. Hehe.
Huh?! Teka…pwede daw tiglilima…waah…bakit? Ayos na eh…wag na…
Walangjo, ginawa ngang tiglilima. Napahiwalay pa ako…hihirap pa ang buhay ko…tsk tsk. Sige ok lang. tatlong babae sa group namin…base sa aking karanasan madalas na 50% mas masipag at mas responsable ang mga babae pagdating sa academics. Inherently obsessed din sila sa pag-aaral pero mas mababang level kumpara sa mga henyo.
Ok, bunutan na ng mga mauunang magrereport… siguro naman hindi mauuna ung group namin… wala pa ako sa mood magreport e. gaano ba kataas ang posibilidad na mauna kami? 20% lang. hehe. Malabo.
O janet, bakit ikaw ang bubunot? Magaling ka ba diyan? Maswerte ka ba? Hindi? E bakit ikaw ang representative namin? Unahan mo sila, yung isa yung no. 5 oh, yung nasa kanan. Hindi yan. waah. Bakit yan ang kinuha mo? Ano yan? Walangjo. No. 1?! T_T
Ngee…may napapansin yata ako, parang walang sumusunod sa gusto ko…o sige na nga ok na rin ang mauna…siguradong mas madali yung topic namin. Kasi kadalasan review muna yan diba? Ano ba yung mauunang topics? Ah, diodes…madaming makukunan yan. Napag-aralan ko na yan dati.
Ano ung IC regulators saka practical power supply circuits? Meron ba nun sa book?
Bunutan ulit kung alin ang irereport? O sige, siguro naman ung diodes na ang mapupunta sa akin…dyaran!!!! …what the… no. 5?!
Hulaan nyo kung alin yung no.5? Aba ang galing…IC regulators nga saka practical power supply circuits…ang saya…saan kaya ako makakakuha ng souces dun?
________________________________
Dahil maaga naman dismissal, naghanap ako sa internet nung gabi ring un…wow ang dami…click click…error…error…naman… blah blah blah…ah eto pwede na to.. copy paste copy paste….sige na nga, pwede na rin siguro ito…copy paste ulit…pwede kaya to?...hanap ng iba…copy paste…save…uwi na ng bahay…
Kinabukasan Friday, nagtanong-tanong ako dun sa mga nag-STELEC na last term…pahingi naman ng copy ng report nyo oh…para may basis ako…sige na…kelangan ko talaga e…di ko alam kung ano gagawin ko dun sa report. Mamayang gabi ha, isend mo sa email ko…ninong_osprey11…oo 11 un. Wag mo kalimutan ha. Uy, wag mo kalimutan ha…sige. ^_^
Sinend naman nya…nung Monday ng gabi!!! Nakuha ko lang ung copy, Wednesday na…di bale, next week pa naman kami e…mauuna muna ung diodes… tinanong ko ung isang section C11(Tuesday ang stelec nila) kung kamusta ang report nila…napagalitan daw…walang projector e.. naku, wala rin kaming projector e…san ako makakahiram nun. Avr? Ngek…pano?
Nag-assign si ate eunice ng article sa technology…séance (spiritual encounter) through cardinal SIMs…huhuhu…ang aga naman ng deadline… Thursday na agad? Ate eunice, pa-extend…parang awa nyo na, dami kong pinoproblema…salamat po.
Nagtext si Janet nung gabi ng wednesday…reporter 4 pa xa, next week din dapat…sabi daw nung iba maikli lang ang report nila, baka daw abutan kami. Waah. Wala pa akong nagagawa. Di ba next week pa tayo? Waah. nagtanong ako sa ibang section (C11), may report na kayo? IC regulators…meron na, si alex ang gumawa…ah… alex, pasend naman sa e-mail ko yung report nyo…sige na, di ko naman kokopyahin e. pramis… salamat. sige.
Pinagpuyatan kong gumawa ng powerpoint…1.5 hrs lang ako natulog dahil may klase ako ng 730-1200…hindi ko pa rin natapos…kulang naman ung report last term kelangan maghanap ng ibang sources...punta ako library…hanap hanap hanap….photocopy…nakita ung ka-skulmate nung highskul…kamusta ka na? buti nandito ka pa…tatlo na lang tayo dito, lumipat na ung apat. Blah blah.
Nakita ko si janet, kasama ibang kagroup…bibili daw sya ng chocolates…mag-ge-game raw sila para umabot sa dismissal…ayusin ko raw yung avr form para dun kami av room next week. Pano? Papirmahan ko lang…o sige na nga…
Hanap si Sir Bitor…sa faculty…pirma agad, akyat sa office ng avr na may pagkaliit-liit na pinto…pirma din agad…avr3 6:00-9:00…pirma sa CDM? San po yun? Tanong ako sa guard, san po yun? Ayun oh…di ko pa rin makita…lingon-lingon…ngek, nasa tabi ko lang pala…tsk tsk….ayun pirma din agad… madali lang pala…
Wala pa rin akong sources. Natapos na yung report nung tatlong groupmates ko, may game pa sila… Next week pa kami…
Nagcheck ako sa internet…walang sinend na copy si alex…huhuhu… naloko na. email ako ulit…alex, pasend naman po yung report nyo…please…pakiusap…kelangan ko po talaga…
(pero gusto ko talaga sabihin nun, ang damot mo naman kung ayaw mo isend…huhuhu…di ko naman kokopyahin ah…parang wala tayong pinagsamahan…huhuhu. Tayo nga lang gumawa ng project sa C++ 2 noon di ba? Sana nakalimutan mo lang…)
Gumawa ng article, kahit halos wala pang tulog…pano ko ba to gagawin, tuyo na ako sa ideas…antok na ako… kelangan ipasa ko na bukas, kasi wala ako pasok ng sabado…tinext ko si ate eunice, ate eunice, pwede bang tagalog? Lampoon naman e…
Di na nagreply…maaga ata natulog si ate eunice. Huhu. Bahala na…type..type…bura..ayoko na…wala ako maisip…waah… (iuumpog ang ulo sa pader)…wala pa rin…(iuumpog sa study table)…wala pa rin…(yawn)
TING! Biglang nag-ilaw ang lightbulb sa ibabaw ng ulo ko with sound effects pa… Natanggal ang writer’s block…type type…type type…dyaran!!! Tapos na ang article… angst-ridden soliloquy!
_____________________________
Friday. Sinend naman ni alex…salamat alex, (nakalimutan nya lang siguro…o kaya nakonsensya). In-open ko ung report nila…walangjo, halos 2 slides lang ang idinagdag mula dun sa naunang nagreport? Haay…pahirapan talaga. Internet ulit…copy paste… kahit ano na basta may makuha…sa bahay ko na lang aayusin.
Iniwan ko na yung article sa cabinet ni ate eunice…ung report na lang talaga ang problema ko…atsaka may test pa raw kami sa numericals sa wednesday…mahaba naman ang bakasyon e. labor day naman. Bahala na.
_____________________________
Parang walang bakasyon…revise ako ng revise ng powerpoint ko pero parang kulang pa rin…iba kasi yung prof na yun e…lagi akong binabara nun noong prof ko pa sya sa laboratory dati…kasi ayaw nun ng kinokontra mo sya…saka napakaangas talaga.
Kahit wala akong pasok nung Tuesday, pumasok ako. Bukod sa layout daw ng sports section sabi ni kuya ray, maghahanap sana ako ng iba pang sources sa library.
Hindi pa rin kami nakapag-layout…wala pa kasi yung articles…pagdating ni kuya ace…ibinalik nya na yung mga nagawa namin…at masasabi kong mahirap din palang gawin ang isang lampoon issue…kailangan nakakatawa talaga. Isa o dalawang article ko lang ang nakalusot, ung iba kelangan irevise…
Major revision yung racing tips article…huhu… hindi raw ma-gets ang joke…nung binasa ko ulit…siguro nga… e malalim talaga ako magjoke e…minsan nga pag nag-jojoke ako, ung mga tao delayed ang reaction nila… atsaka mahilig ako sa patago yung meaning ng joke. Ung hindi mo kaagad ma-rerealize… ganun din naman ako dito sa blog.
Tuyo na talaga ang utak ko nun…malaking chakra (reiatsu) kasi ang inuubos ng STELEC report ko, kaya nahihirapan na ako mag-isip…sinalo ni kuya ray yung swimming pool article…buti na lang…at least bawas sa bigat.
Ang pinoproblema ko talaga ay yung racing tips…wala na akong maisip na paraan kung paano ko yun gagawin. Nakatatlong major revision na yun bago pa man pinarevise ni kuya ace…natakot na ako baka pati ung séance article ko kay ate eunice maputukan din, halos parehong style lang ang ginamit ko dun e.
Sabi ni kuya ace ok lang daw yun…mas mahalaga ay nakikita nya yung efforts namin…
Pumunta muna ako library para sa report…nakita ko si pohl. Ayun konting kwentuhan…tungkol sa “problema” nya sa buhay…ayos lang, gusto ko naman ng ibang topic, ayoko na muna ng regulators…tapos nung lumaon kinailangan ko na ring maghanap ng libro…
Pagkatapos ng isang oras…mailap pa rin ang ginto…suko na talaga ako, masakit na ang ulo ko sa mga electronics books…
Dahil wala nang ibang gagawin at hanggang maaari gusto ko na matapos na talaga lahat…inayos ko na yung headline article (jimmy santos) at yung athletes speaks article ko. Mahirap yun revision ng headline, kasi para sa akin, ok na yun e…sabi nga if it ain’t broke, don’t fix it. Di ko tuloy alam kung anong aayusin ko kasi di ko alam ang sira…
Pero nakita ko rin ung dapat palitan…naedit ko rin…sa wakas…yung racing tips, sa bahay na lang, uuwi na ako…pagod na talaga ako…bwisit na report yan.
________________________________
Wednesday. Napuyat pa rin ako dahil sa report…hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko kung bakit sobrang career ang ginawa ko sa report kong yun. At masasabi kong hindi ako nagsisinungaling, kapag sinabi kong sa tanang buhay ko, ngayon lang ako nag-career ng isang report.
Test sa numericals…buti na lang nakapag-aral pa rin kahit pano…at nasagutan ko yung lahat ng tanong…madali naman yung exam, kumpara dun sa exam ko last term…sana tama ang mga sagot ko…
Hindi ko pa ginagawa ung racing tips…wala talaga e…masyado akong pre-occupied… may test pa raw kami sa Theory of Computations…waaah…ang daya, hindi pa ako nag-aaral dun.
Bumili ako ng test booklet sa bookstore…tapos tumingin tingin ako ng libro… may nakita akong Electonic Devices and Circuit Theory. Nandun pala yung kelangan ko. Pero bawal istambay sa bukstore. Siguro naman meron sa library…
Pumunta ako ng library at sabi dun sa “high tech” database search…meron daw nung 1982, 1991 at 1999 edition ng buk na hinahanap ko. Kailangan ko ung 1999 kasi kulang-kulang yung nandun sa ibang edition. Pero sa mahigit 3 oras kong pananatili sa library sa loob ng dalawang araw, ni ANINO nung 1999 edition HINDI KO nakita.
Ang pangit ng naging resulta ng test ko sa theory, dahil hindi na talaga ako nag-aral…pero buti na lang mahirap yung test, marami ring hindi nakakuha…haha.
_________________________
Thursday. Araw na ng report…nagbaon na ako ng formal na damit…may points din kasi yung attire. Parang contest no? May leather shoes na ako sa office, meron na rin akong tsinelas. T-shirt, jogging pants, towel, panyo…haha… in case of emegercy di ba? =)
7:30 ang klase ko, kaya 2 oras lang ang naitulog ko sa dahil sa final editing ng powerpoint presentation ko. Sa sobrang pagka-master ko ata sa mga slides kaya ko pa ring idiscuss sayo hanggang ngayon yung irereport ko.
Buti na lang at may vacant ako ng 12:00-6:00, pagkatapos kumain, natulog muna ako…tapos mga 3:00 pinuntahan ko yung kagroup ko, namroroblema pa rin sa report nya…kinabahan tuloy ako. Pareho kaming kulang sa data e. Di ko pa rin maexplain kung pano nangyari yung ganun.
Aminado ako, mahina talaga ako sa mga circuits.
Para mapaikli ang kwento, dahil malamang nag-skip ka na papunta sa part na ito dahil sa sobrang haba ng kwento….sasabihin ko na na maayos naman ang naging resulta ng report ko… kumpleto na pala yun sa lagay na yun. Ok lang daw kahit di ko damdamin yung ibang circuits dahil overview lang naman ang kailangan.
Sabi ni sir ok naman daw yung report namin. Biruin mo di kami naputukan, di katulad nung isang section… humingi ng feedback si sir mula sa mga kaklase ko…ipinasulat sa ¼ paper…walang pangalan, comments lang.
Maganda naman ang feedback nila. May nagsabi pa nga na “the last reporter was the best in the group”…oh di ba? Hanep. Tuloy, hindi na ako masyadong angst-ridden pagdating kay sir…at parang…parang…parang…
…natutuwa na naman ako sa pag-aaral ???!
Friday, April 21, 2006
Return of the Comeback
i shall return --mcarthur
matapos ang matagal na pananahimik…eto na si ninong at nagbabalik…
sensya na, bakasyon nitong mga nakaraang araw e…wala naman kaming internet… at natuwa ako sa paglalaro ng gba emulator kaya kahit draft ng iblo-blog ko wala akong nagawa…hehe.
Atsaka nagbigay pa si kuya ray ng take home assignments para sa aming lampoon issue…na supposedly dapat lumabas ngayon april. Come hell or high water. =) pero mukhang sa may pa ata lalabas
Lampoon issue kasi kaya dapat nakakatawa o kahit nakakatuwa man lang ung mga articles…
Minsan pala mas mahirap gumawa ng kwento na walang katotohanan…ang daming kailangan i-consider…di naman pwedeng salpak ka lang ng salpak ng mga salita kung wala rin naming kwenta ung mabubuo mong kwento…sino naman ang matatawa dun?
Mahirap din talagang magpatawa. Hahaha. Sabi nga nila you cannot please everybody…pero dahil binabasa mo ang blog ko…malamang…naku, dapat lang…sigurado…walang duda…na-plea-please kita at kahit pano natutuwa kayo sa akin di ba? Ahahahahahaha. Hahaha. Hahaha.
Hoy, bakit di ka tumatawa? Hahaha.
Tawa tayo. Hahaha. Hahaha. Hahaha. Nakakatuwa talaga si ninong. Hahaha. Hahaha.
____________________________________________
Ngapala, bago ko makalimutan… kung may nalalaman kayong kahit anong impormasyon ukol sa taong ito…nawa’y ipagbigay lamang sa akin… kailangan ko para sa sports article ko.
hmm...teka...Di ngapala ako marunong maglagay ng pic sa post.
Haay, basta un na un…c jimmy santos ang tinutukoy ko… kahit ung team lang ni Jimmy Santos nung naglalaro pa sya sa PBA…kung alam nyo ung jersey no. nya pakisabi na rin. Atsaka position… Paki-email na lang ako sa ninong_opsrey11@yahoo.com. ASAP sana, pwede ba yun? Aasahan ko yan. Wag mo ako ipapahiya ah...
________________________________________________
Marami ring nangyari nitong bakasyon pagkagaling ko sa pagudpud…kahit mas madalas na gising-noodtv-kain-laropc-tulog, gising-noodtv-kain-laropc-tulog (repeat 3x until fade) lang ang ginagawa ko sa 80% ng 3 linggong bakasyon na iyon.
________________________________________________
Pero dahil pasukan na namin ngayon (FYI, ang Mapúa ay quarterm system kaya kisapmata lang ang mga “termbreaks” ung parang pipikit ka lang, pagdilat mo, pasukan na kaagad)…baka mabagot ka lang magbasa ng mga nangyari sa akin nitong bakasyon…saka wala ako sa mood ikwento ngayon e, bakit ba mapilit ka…next time na lang ha?
Sige.
P.S. ngapala ...hindi lumalabas ang floobie chatterbox dito sa mapua...kaya sa comments na lang nyo ilagay ung dapat nyong sabihin kung tinatamad kayo sa email...
matapos ang matagal na pananahimik…eto na si ninong at nagbabalik…
sensya na, bakasyon nitong mga nakaraang araw e…wala naman kaming internet… at natuwa ako sa paglalaro ng gba emulator kaya kahit draft ng iblo-blog ko wala akong nagawa…hehe.
Atsaka nagbigay pa si kuya ray ng take home assignments para sa aming lampoon issue…na supposedly dapat lumabas ngayon april. Come hell or high water. =) pero mukhang sa may pa ata lalabas
Lampoon issue kasi kaya dapat nakakatawa o kahit nakakatuwa man lang ung mga articles…
Minsan pala mas mahirap gumawa ng kwento na walang katotohanan…ang daming kailangan i-consider…di naman pwedeng salpak ka lang ng salpak ng mga salita kung wala rin naming kwenta ung mabubuo mong kwento…sino naman ang matatawa dun?
Mahirap din talagang magpatawa. Hahaha. Sabi nga nila you cannot please everybody…pero dahil binabasa mo ang blog ko…malamang…naku, dapat lang…sigurado…walang duda…na-plea-please kita at kahit pano natutuwa kayo sa akin di ba? Ahahahahahaha. Hahaha. Hahaha.
Hoy, bakit di ka tumatawa? Hahaha.
Tawa tayo. Hahaha. Hahaha. Hahaha. Nakakatuwa talaga si ninong. Hahaha. Hahaha.
____________________________________________
Ngapala, bago ko makalimutan… kung may nalalaman kayong kahit anong impormasyon ukol sa taong ito…nawa’y ipagbigay lamang sa akin… kailangan ko para sa sports article ko.
hmm...teka...Di ngapala ako marunong maglagay ng pic sa post.
Haay, basta un na un…c jimmy santos ang tinutukoy ko… kahit ung team lang ni Jimmy Santos nung naglalaro pa sya sa PBA…kung alam nyo ung jersey no. nya pakisabi na rin. Atsaka position… Paki-email na lang ako sa ninong_opsrey11@yahoo.com. ASAP sana, pwede ba yun? Aasahan ko yan. Wag mo ako ipapahiya ah...
________________________________________________
Marami ring nangyari nitong bakasyon pagkagaling ko sa pagudpud…kahit mas madalas na gising-noodtv-kain-laropc-tulog, gising-noodtv-kain-laropc-tulog (repeat 3x until fade) lang ang ginagawa ko sa 80% ng 3 linggong bakasyon na iyon.
________________________________________________
Pero dahil pasukan na namin ngayon (FYI, ang Mapúa ay quarterm system kaya kisapmata lang ang mga “termbreaks” ung parang pipikit ka lang, pagdilat mo, pasukan na kaagad)…baka mabagot ka lang magbasa ng mga nangyari sa akin nitong bakasyon…saka wala ako sa mood ikwento ngayon e, bakit ba mapilit ka…next time na lang ha?
Sige.
P.S. ngapala ...hindi lumalabas ang floobie chatterbox dito sa mapua...kaya sa comments na lang nyo ilagay ung dapat nyong sabihin kung tinatamad kayo sa email...
Subscribe to:
Posts (Atom)